Doos Where The Days

by De Bronstgieters

supported by
/
  • Streaming + Download

    Immediate download of 22-track album in your choice of 320k mp3, FLAC, or just about any other format you could possibly desire.

    However, a digital download alone won't give you the satisfaction of holding the handmade artwork that goes with it. Just so you know.
    Purchasable with gift card

      name your price

     

  • Compact Disc (CD) + Digital Album

    Comes in a lovely screen printed 12" cover with lots of extra's.

    Includes unlimited streaming of Doos Where The Days via the free Bandcamp app, plus high-quality download in MP3, FLAC and more.
    ships out within 5 days
    edition of 100 

      €10 EUR or more 

     

  • Full Digital Discography

    Get all 83 Esc.rec. releases available on Bandcamp and save 60%.

    Includes unlimited streaming via the free Bandcamp app, plus high-quality downloads of Bagatellen, Sweet Surprise, Iedere Dag Vakantie, Time Is A Spider, Always There, Somewhere, Sluimer, Prosopagnosia, Bentillse Berber 03, and 75 more. , and , .

    Purchasable with gift card

      €102.80 EUR or more (60% OFF)

     

1.
2.
3.
4.
Morsig 01:38
5.
Hoppa Hop 01:40
6.
4 Punter 01:37
7.
Oma 02:18
8.
9.
Mein Haus 02:23
10.
11.
12.
Gemeenschap 03:41
13.
Moesterbali 00:28
14.
15.
16.
17.
Bolus Trax 00:45
18.
Bolus Trax 02:14
19.
Bolus Trax 02:47
20.
Bolus Trax 00:59
21.
Bolus Trax 00:28
22.
Bolus Trax 00:56

about

Kampen, 1987: turbulent birth of ‘De Achteruitkijkspiegeltjes’. After just one street performance that name quickly changed to ‘De Bronstgieters’. They grow out to be one of the most interesting bands in rammelpop loving Holland. Both music and act reach absurd and hysterical peaks that now and then displays an almost uncanny geniality, only to be compensated by disturbed stupidity that forces even the driest jerk to completely lose it. De Bronstgieters are not only a band, but a theatrical piece of art. An experience that must not be missed, but… they regrettably stopped playing in 1993.

Still holding on to some of their audiocassettes and actually still playing them quite regularly after all these years, I decided to ask them for a re-release on esc.rec. After their first meeting to discuss this proposition, De Bronstgieters sprung back to life and before I could say ‘come-back’, they decided to release a brand new De Bronstgieters compilation and do at least one live performance to present this release to the public.

De Bronstgieters presented their compilation ‘Doos Where The Days’ on the 20th of May 2006 and it was a legendary night! This went way beyond simple nostalgia, although the number of approvingly smiling old fans that were present that night was overwhelming. De Bronstgieters themselves are also very pleased with the way everything comes together and no longer exclude the possibility that they will be performing some more… so be on the look out!

The (10th) esc.rec. release ‘Doos Where The Days’ consists of a carefully made selection of old songs remastered from the original Bronstgieter audiocassettes and some rare (read weird) ‘Bolus Trax’. The cd-r comes in a hand printed 12″ record sleeve with many, many extra’s!

--

Review by Peter Vercauteren in Gonzo Circus:
Omdat de rammelpop van de Bronstgieters (Kampen 1987-1993) weg van teruggeweest is, permitteert Esc.Rec. zich een stilistisch zijstapje van elektronische experimenten naar oerhollandse lowbudget theaterpunk. De heren kunnen niet spelen en daar zijn ze fier op. Toch valt (eerder toevallig) alles mooi samen tot ondergrondse Nederpop met punkinvloeden en onzinnige vocalen. Van pure repetitiehokflauwigheden (een ode aan de geluidsman) tot sarcasme (oma, ik gooide je echt niet expres de trap af). Zoals altijd bij humoristische muziek verkiezen we kleine dosissen geluid (tegenover grote hoeveelheden drank) en lange rustpauzes tussen de draaibeurten. In elk geval vormt dit bronstige geluid een bijzonder kleurtje in het Nederlandse muziekpallet. Uniek genoeg voor Esc.Rec. om voor deze retrospectieve (live opnames en cassettetracks) te investeren in de vreemde combinatie van een eenvoudige cdr in luxueus artwork (een elpeehoes met tal van lollige bijlagen).

--

Review by AvS in FRET:
Soms kun je er zo maar spijt van hebben dat je niet in Kampen geboren en getogen bent. Tussen 1987 en 1993 kon je er in ieder geval De Bronstgieters live horen, volgens het label ‘een van de meest interessante bands van rammelpopminnend Nederland’. Shit, helemaal gemist! Van een paar cassettes uit die roemruchte jaren heeft esc.rec. wat representatieve nummers uitgebracht op cd. Verpakt in schitterende LP-hoes, gezeefdrukt en met extra’s als een kleurplaat, poster en authentieke Bronst-Geheugenkaart. De band zelf was heel enthousiast over het idee en kwam nog een keer bij elkaar voor de presentatie. Zelf ben ik niet zo weg van de ‘ontwapenende krakzakbeat’, de melige teksten, het rammelende spel en de onderbroekenlol. Wel recht voor z’n raap en eerlijk, dat is waar. Maar toch meer een kwestie van terug naar die onbezorgde jeugdjaren…

--

Review by FdW in VITAL WEEKLY:
For various reasons this CDR shouldn’t be part of Vital Weekly. First of all, De Bronstgieters are dutch, which isn’t the problem, but it’s hard to translate all the wit involved in the songs, the titles and the cover. Then the music: it’s popmusic of a rather lo-fi kind, but still to be defined as popmusic. A territory not covered by Vital Weekly, at least not a lot, and one we are not comfortable reviewing. The band existed from 1987 to 1993 and released a bunch of cassettes (which at the time went by me, perhaps because of the music and the fact that cassettes weren’t the central thing anymore for me). On this CDR you will find a selection of songs from these cassettes. Drums, bass, guitar and vocals, texts in Dutch, German and English, all packed together with a gentle sense of nonsense. Amidst of all things experimental, this is a true odd ball, and at that it’s quite funny to hear music like this and break away from the normal routine. The package itself is quite elaborate: a silkscreened cover, like a comic in the best punk tradition, and a small booklet that adds to the confusion.

--

Review by Wouter Schaart for 3voor12 Overijssel:
Ook al is het dan ook al weer 13 jaar geleden, toch kwamen bewonderaars van de Bronstgieters massaal naar ‘t Ukien om de reunie met eigen ogen te aanschouwen. De gemiddelde leeftijd is (vergeef me als ik het mis heb) toch wel rond de 40+. De sfeer is wat nostalgisch en onder het genot van een Bronstbiertje of een Halve Gieter wordt die goede oude tijd nog eens doorgenomen. De dj verluchtigt het geheel met absurde klanken uit de eighties.

Een voor mij aangename verassing is het voorprogramma dat wordt verzorgd door het Amsterdamse Pfaff. Dit lo-fi trashduo maakt korte, krachtige nummers die nog het meest doen denken aan een kruising van The YeahYeahYeahs, The Pixies en The White Stripes maar dan met een stevig punksausje. Bas ‘Pfaff’ Jacobs op drums, zang en samples is duidelijk het meesterbrein en schreeuwt en mept flink van zich af. Hij wordt ondersteund door ex-Riplet Alice die mee schreeuwt en wat plukt aan haar gitaar. Dat Pfaff een duo is zou je op het eerste gehoor niet zeggen. Er komt een stevige muur van geluid de zaal in met simpele teksten als ‘Fuck You’, handclaps, samples en er komt zelfs een kazoo aan te pas. Alleen lijkt het oudere Bronstgieters publiek het allemaal toch niet zo te kunnen waarderen.

Na Pfaff is het eerst tijd voor de uitreiking van de Bronstpreis 2006. Twee gelukkige winnaars worden beloond met een prei en een exemplaar van de cd ‘Doos Where The Days’, verpakt in een Lp-hoes.

Dan is het eindelijk zover. De spots gaan aan, ‘Gitbas’ speler Robert Reitsema beklimt een blok op het podium en begint te spelen. Vervolgens komt ‘lijdschreeuwer’ Bernd Brugman op gepaste wijze op met een rollator. De toon is gezet. Bernd zingt afwisselend in het Duits, Nederlands en Engels. Refreintjes afwisselend ‘Nananana’, ‘Lalalala’ of ‘Sjalalala’. De teksten zijn vol humor en soms erg aandoenlijk. Net als Bernd. Als een heuse rockgod krioelt hij over het podium, scheurt zijn Bronstgieters T-shirt aan stukken, valt, schreeuwt, zweet, kruipt door de zaal en blijft op een gegeven moment liggen te midden van het enthousiaste publiek. Om vervolgens weer over het podium te rennen als een mongolide slagerzanger met punkaspiraties. De toeschouwers vinden het heerlijk. Het is ook een genot om te zien. De Bronstgieters zijn ongegeneerd goor en lomp, maar weten wel de gevoelige snaar van hun Gitbas te vinden. Een man naast me zegt: “Wat is dit mooi zeg! Ik zag de Bronstgieters voor het eerst toen ik 17 was. Nu ben ik 34!”. Na een luid applaus komen de legendarische Bronstgieters nog een keer terug en spelen hun interpretatie van ‘In een discotheek’ van André Hazes (Deze is voor Anton van Hazes!). Daarna is het echt afgelopen.

Ik loop met een bloedlip naar het toilet, nog nagenietend van het concert, waar twee mannen herinneringen ophalen aan hun Bronstgieters: “In ’88 hebben de Bronstgieters nog opgetreden tijdens mijn verjaardag. Ze speelden toen bij mij in de keuken!” Het moge duidelijk zijn dat de Bronstgieters na al die jaren nog steeds springlevend zijn. Oftewel ‘weg van teruggeweest’!

credits

released May 20, 2006

Alles Bronst. All songs from audiocassettes, produced by De Bronstgieters and Robertjan Bruins, except ‘Twee Teentjes’ and ‘Ach, Du Mariechjen’ (live in Hedon, Zwolle). Especially for the Bolus Trax: nice, pleasant, female voice by Madame Bettine Gritter, thanks! CD master by Longwood, first class noise professor.

license

all rights reserved

tags

about

Esc.rec. Deventer

Esc.rec. is a small, critically acclaimed record label for adventurous music, founded in 2004 by Harco Rutgers in Deventer, NL.

contact / help

Contact Esc.rec.

Streaming and
Download help

Shipping and returns

Redeem code

Report this album or account

If you like Doos Where The Days, you may also like: